ช่วงนี้เป็นอะไร บางอย่างล่ะ
อะไรบางอย่าง ที่อ้อม ควบคุมไม่ได้
คือ รู้สึกถึงมันช้า รึเปล่า มันเลยไม่ได้ควบคุมไม่ได้ แต่มันคือคุมไม่ทันอ่ะ
...

มัน แบบว่า ไวเท่าความคิด
คือ อ้อมอ่ะ อ้อมอ่ะนะ
ตอนเนี้ย รุ้สึกอะไร แล้ว ที่เคยคิด เคยรู้สึกอยู่ในใจ
ตอนนี้มันไม่แล้วอะดิ

กลายเป็นว่า อ้อมเผลอพูดออกมาทุกครั้งไป
แล้วมันก้อ .. ไม่ควรอ่ะ เพราะ
1. บางทีมันเป็นความรุสึกลึกๆที่ควรเก็บไว้รู้เองคนเดียว
2. บางทีมันทำร้ายความรู้สึกคนฟัง
3. อ้อมมักอยู่คนเดียว มันเลยกลายเป็นพูดคนเดียว
4. และจากข้อ 3 จะทำให้ชาวบ้านเค้า ฉงน ฉงาย กันได้อ่ะ


เช่นวันนี้ อ้อมไปยืนดูแหวน หน้าตาแปลกๆ
ยืนๆ เล็งๆ จนพี่คนขายเค้าก้อชี้แจงว่า "มันเป็นแหวน คูมิติ ครับ"
"หะ คูมิติ อะไรคือคูมิติ" ---- อ้อมว่าประโยคนี้ควรอยู่ในใจอ้อมมากกว่า
แต่อ้อมก้อพูดออกมา .. ทันทีทันใด
ไวพอๆกับคววามคิด

กลับมาบ้าน .. อาบน้ำเสร็จ
เปิดเพลง ลากเก้าอี้ ลากถังขยะ กินถั่ว
เพลงอะไรก้อไม่รู้ ดังขึ้นมา อ้อมจำไม่ได้เป๊ะนะ มันประมาณ
"เส้นเล็ก เส้นใหญ่ก็ไม่อยากได้ อยากได้แต่เส้นใจ"
....
"มีด้วยยย ??? เส้นใจ มีด้วยหรอ ????"
อ้อมพูด ออกมาอีกแล้ววววว
ไม่อยู่ในใจอีกแล้ววววววววววว

ไรว้า
เป็นโรค .. บ้าอะไรเนี่ย
อ้อมมีโรคกี่โรคเนี้ยยย

โรค in hurry sickness คือการที่ติดทำอะไรเหมือนกำลังรีบตลอดเวลา
โรคทำอะไรหลายๆอย่างพร้อมๆกัน
โรค ติสรับทาน กลางดึก
แล้วก้อ โรคนี้ ... มันจะมีชื่อว่าอะไรดีอ่ะ

โรค เอ้ออ .... ปากกก ไม่มีหูรูดดด

อะ เหมาะสม


.
ปล. บ๊ะจ่าง พี่ทอมอาหร่อยมากมากกกค่า 2 อันแล้วน่ะวันนี้